PDA

View Full Version : Μια χειμωνιάτικη βόλτα...



dimidomo
06/10/2012, 17:18
Καλησπερίζω όλη την παρέα. Διάβασα σήμερα μερικές από τις ιστορίες σας και καθώς έκανα γυμναστική (να γυμνάσουμε και αυτό το κορμί βρε αδερφέ...) μου ήρθε η επιθυμία να μοιραστώ μαζί σας μια μικρή ιστορία πριν από αρκετά χρόνια....
Είναι Φεβρουάριος του 1999 είμαι είδη φοιτητής Σέρρες στο δεύτερο εξάμηνο και μόλις έχει τελειώσει η δεύτερη εξεταστική του εξαμήνου. Είναι παρασκευή βράδυ, έξω έχει ένα ψωλ@#$%κρυο που ούτε τα σκυλιά δεν υπήρχαν έξω, όλη η παρέα λείπει (όλοι φοιτητές σε άλλα μέρη), είμαι χάλια ψυχολογικά για δύο λόγους: Από την μια δεν έχω γράψει καλά στην εξεταστική και από την άλλη πάλι μαλωμένος με την τότε κοπελιά (παλιό σαβούρα ε πατσαβούρα, πάλι ταράχτηκα βραδιάτικα...). Οπότε αποφασίζω να βγω για κανένα ποτάκι κατά της 23:00, σε κάποια στιγμή κατά της 00:00,καθώς έχω αράξει και πίνω το ποτάκι χτυπάει το κινητό, στην άλλη άκρη δύο φιλαράκια ο Στέλιος '' ο ψηλός '' και ο πάρης, οι οποίοι είναι φοιτητές Θεσ/κη.

Οι φίλοι: - Ρε μ!@#%$α παίζουν αύριο οι '' Τρύπες '' στον Μύλο άντε έλα.

Παρένθεση ήμασταν φαν του συγκροτήματος, δόξα τον θεό τους είδαμε αρκετές φορές πριν διαλυθούν.

Εγώ:- Δεν έχω ρε παιδιά καθόλου λεφτά - ψυχολογία άσε που δεν μπορώ και καθόλου τα λεωφορεία - αστικά, δεν θα έρθω....

Οί φίλοι: Άντε βρε τρόμπα ξεκόλλα με την '' ξινή '' και έλα θα περάσουμε ωραία, θα κάνουμε και καμιά μπουρδελότσαρκα....

Μην τα πολυλογώ δεν βγάλαμε άκρη.

Περνάει η σιγά σιγά ή ώρα και έχοντας πιεί κανά δυό ποτάκια αποφασίζω να πάω θεσ/νικη βραδιάτικα με το μηχανάκι. Βγαίνω έξω από το μαγαζί παίρνω τηλέφωνο τον πάρη, δεν το σηκώνει, με γράφει στα τέτοια του, είχε περασει και η ώρα, θα είναι με κανένα γκομενάκι σε κανένα μπαράκι σκέφτομαι, εμένα θα περιμένει. Επόμενη επιλογή ο ψηλός, τον παίρνω τηλ. το σηκώνει:

Ψηλός: Έλα ρε βλάκα τι έγινε;

Εγώ: Έρχομαι

Ψηλός: Τι έρχεσαι;

Εγώ: Έρχομαι ρε σύ με το μηχανάκι, δεν είμαι καλά.

Ψηλός: Ποιο μηχανάκι βρε τρόμπα, θα παγώσει το πουλί σου, θα γίνει κασάτο.

Εγώ: Στα αρχ@#$%α μου έρχομαι, θα σε τηλ. όταν φτάσω θεσ/νικη να μου πεις που είναι το σπίτι.

Ψηλός:Μαλ!@#%%κα αν σε αφήσει σε κανένα βουνό δεν έρχομαι να σε μαζέψω..

Εγώ:Καλά, θα σε δω σε κανένα 2ωρο.

Θα μου πείτε τι 2ωρο λέει αυτός, Σέρρες - θεσ/νικη είναι 80κμ.Βαριά - βαριά να κάνει καμιά ώρα. Είναι η ώρα να μιλήσουμε για το μηχανάκι.

Αυτό το μηχανάκι ήταν το πρώτο μου, μια πάπια suzuki birdie. Το μηχανάκι δεν έλεγε και πολλά, μαύρο χάλι ήταν να πούμε την αλήθεια αλλά με πήγαινε όπου ήθελα, με 50 στο δρόμο και πολύ υπομονή έφτανες όπου ήθελες. Ο father νομίζω το είχε πειράξει λίγο και έβγαζε τελική καμιά 80-85. Πράσινο χρώμα, χωρίς ποδιά, χωρίς παπά, χωρίς μπροστά - πίσω φτερά, χωρίς καθρέπτες, με άσπρα αστεράκια στις ρόδες(σαχλαμάρες τις ηλικίας). Θυμάμαι ότι το κλειδί του δεν έμενε την κλειδαριά, το είχα πάντα στην τσέπη γιατί έπεφτε, άσε που στο τέλος το άνοιγα και με το '' κλειδί '' από τις κονσέρβες '' σβάν ''.

Η ώρα πρέπει είδη να ήταν 01:00, πάω σπίτι, και αρχίζω να ντύνομαι σαν αρκούδα γιατί εξοπλισμός φυσικά δεν υπήρχε. Το μόνο που είχα ήταν ένα κράνος το οποίο ήταν πολύ ποιό μεγάλο από ότι το κεφάλι μου, έμπαζε αέρα από παντού. Θυμάμαι ότι φορούσα σκουφί μέσα από το κράνος γιατί από το πάνω μέρος της ζελατίνας έμπαινε τόσος αέρας που στο τέλος το μέτωπό σου γινόταν παγωτό.

Αρχίζω και ντύνομαι, από κάτω: Πιτζάμα, ένα ζευγάρι κάλτσες, δεύτερο ζευγάρι κάλτσες πάνω από τις πυτζάμες, τζίν και φόρμα από πάνω.

Από πάνω: ένα φανελάκι μακρυμάνικο, πιτζάμα, μπλούζα μάλλινη, φόρμα, κασκόλ, μπουφάν, και τέλος ένα φαρδύ αδιάβροχό-αντιανεμικό μπουφάν.

'' Στα χέρια; Στα χέρια τι θα βάλω; '' Σκέφτομαι, το μόνο που είχα ήταν ένα ζευγάρι μάλλινα γάντια.

Και εκεί έρχεται η λύση.... τα γάντια και κάλτσες από πάνω, ναι κάλτσες. Δύο ζευγάρια κάλτσες στα χέρια και θα είμαι καλά....

Βάζω το σκουφί, φοράω και μια κελεμπία-παλαιστινιακό μέχρι την μύτη, το κράνος μια τσάντα στους ώμους και φύγαμε.

Μέσα στην τσάντα έβαλα και ένα τάπερ με μπουρεκάκια και λίγο νερό σε πλαστικό μπουκάλι. Είδη είχα και μια λιγούρα....

Για χρήματα δεν το συζητώ ίσα - ίσα τις βενζίνες.

Ντυμένος σαν αρκούδα ανεβαίνω στο μηχανάκι, το κεφάλι μου δεν γυρνούσε δεξιά - αριστερά, ήμουν σαν τον λύκο, έπρεπε να γυρίσω όλο μου το κορμί για να δώ στα πλάγια.

dimidomo
06/10/2012, 17:33
Παίρνω το μηχανάκι και ξεκινάω, σταθερά με 50, δεν κάνω 10κμ και νιώθω είδη την υγρασία. Δεν πρέπει να τα παρατήσω σκέφτομαι, αφού ξεκίνησα πρέπει να φτάσω, έτσι για το γαμώτο.

Σιγά σιγά τα κμ περνούν, η σκέψη ταξιδεύει: Γιατί πάλι είμαστε μαλωμένοι, τι έκανα ; Πάλι εγώ φταίω; Τι θα κάνω για να τα βρούμε κλπ.
Έχω φτάσει στα βουνά, ψυχή στο δρόμο. Εγώ - το μηχανάκι - οι σκέψη μου και μπόλικο κρύο. Το κρύο δεν παλεύεται πλέον, τα γόνατα μου έχουν παγώσει, τα δάχτυλα ποδιών και κυρίως χεριών έχουν ξυλιάσει. Το μηχανάκι αρχίζει να ζορίζεται, από τα 50κμ που πήγαινα έπεσα στα σαράντα, ανέβαινε όμως, προχωρούσε, και εγώ παγωμένος. Φαίνονται τα πρώτα χιόνια δεξιά - αριστερά. Δεν μπορώ άλλο, έχω ψοφήσει στο κρύο σκέφτομαι, θα σταματήσω, να φάω και κανένα μπουρεκάκι βρε αδερφέ. Οπότε τέρμα δεξιά και σταματάω.

Το μηχανάκι το αφήνω να δουλεύει μην μας πατήσει και κανένας και έχουμε άλλα. Κατεβαίνω από το μηχανάκι, βγάζω την τσάντα από τους ώμους, την αφήνω στο μηχανάκι και αρχίζω να κάνω επιτόπιο τροχάδην - διατάσεις για κανένα 10λεπτό μπας και ζεσταθώ. Κάτι έγινε είναι η αλήθεια. Αν με έβλεπε κάποιος εκείνη την ώρα θα γελούσε μέχρι και σήμερα.

Το στομάχι διαμαρτύρεται, ήρθε η ώρα να δοκιμάσουμε τα μπουρεκάκια της μαμάς. Και έτσι έγινε, άνοιγμα της τσάντας και τα πρώτα μπουρεκάκια είδη βρίσκονται στο στομάχι.

Το κρύο όμως όσο πάει και δυναμώνει, πρέπει να ξεκινήσω. Με λίγη καλύτερη ψυχολογία ξανά παίρνω το μηχανάκι, και έφυγα....πλέων το βλέπω σαν περιπέτεια, να πάει να γαμ!@$^&θει η παλιό που%^&*να, στα τέτοια λέω στον εαυτό μου, εγώ τώρα δημιουργώ αναμνήσεις.

Σιγά - σιγά η ανηφόρα τελειώνει, το μηχανάκι παίρνει πνοή και πηγαίνω με 60, θα το τρέξω λιγάκι... σκέφτομαι, καθώς αρχίζει είδη η κατηφόρα μου έρχεται μια super ιδέα, θα '' ψαρώσω '' πάνω στο μηχανάκι να γλιτώσω το κρύο και να το τρέξω και λίγο. Σε λίγο είμαι είδη σανίδα στο μηχανάκι και πηγαίνω με .... δεν ξέρω το κοντέρ τερμάτιζε στα 60. Νιώθω γαμ$%^τα, η αδρεναλίνη στα ύψη. Είδη φαίνονται τα πρώτα φώτα της θεσ/κης.

Με πολλά φτάνω θεσ/νικη, κάπου πάνω στην Λαγκαδά παίρνω τηλ. στον ψηλό.

Ψηλός: Έλα ρε άχρηστε, έμεινες στα βουνά με το χαρχάλι σου.

Εγώ: Έλα ρε ψηλέ, έχω φτάσει, που θα σε βρω;

Ψηλός: Έλα από το σπίτι, Ολύμπου κάτω από το Υπουργείο Μακεδονίας - Θράκης.

Εγώ: Ρε μαλ$%^&κα δεν έχω ιδέα....

Μην τα πολυλογώ βρεθήκαμε με τα πολλά.

Φτάνουμε έξω από το σπίτι, παρκάρω το μηχανάκι... και ξαφνικά με πιάνει μια ανησυχία. Το μηχανάκι δεν κλειδώνει, δεν υπάρχει κλειδαριά στο τιμόνι, δεν έχω και τίποτα να το πιάσω από κανένα δέντρο. Εντάξει δεν ήταν τίποτα σπουδαίο αλλά το αγαπούσα.

Ψηλός: Άντε ρε πάμε.

Εγώ: Το μηχανάκι τι θα το κάνουμε, δεν κλειδώνει.

Ψηλός: Να το βάλουμε μέσα στην οικοδομή...αλλά το πρωί θα μας πρήξουν.

Ψηλός: Θα το πάρουμε πάνω στο διαμέρισμα.

Εγώ: Πώς θα το ανεβάσουμε; Χωράει στο ασανσέρ;

Φυσικά και δεν χωρούσε. Παλιά οικοδομή βλέπεις.

Οπότε ο ψηλός από πίσω εγώ από μπροστά και κούτσα - κούτσα το ανεβάσαμε πάνω, ευτυχώς το διαμέρισμα ήταν στον 1ο.
Το παρκάραμε στο σαλόνι. Φανταστείτε τώρα φοιτητικό σπίτι με ένα μηχανάκι στο σαλόνι.

Ξέχασα να αναφέρω ότι ο ψηλός έμενε με τον Πάρη και ένα ακόμα παλικάρι.

Καθόμαστε για μουχαμπέτι με ρετσινούλα, σε μια φάση ξυπνάει ο Πάρης και έρχεται και αυτός στην παρέα. Η ρετσινοκατάσταση συνεχίζεται, δεν περνάει πολύ ώρα και εμφανίζεται η τότε κοπέλα του Πάρη από το δωμάτιο τους.
Μόνο να βλέπατε το βλέμμα της όταν είδε το μηχανάκι μέσα στο σπίτι...

Το μηχανάκι έμεινε μέσα στο σπίτι μέχρι την Κυριακή που το πήρα για να φύγω.

Σαββάτο βράδυ: Έχουμε αρκετά δυνατά την μουσική, και ετοιμαζόμαστε να βγούμε, η ώρα σίγουρα μετά 23:00, έχουμε είδη πιεί αρκετά. Ξάφνου χτυπάει το κουδούνι. Με τα πολλά το ακούμε.
Ποιός ήταν στην πόρτα οέο; Η αστυνομία, τους κάλεσε κάποιος από την οικοδομή. Τέλος πάντων μας κάνανε μια παρατήρηση και φύγανε.
Δεν περνάνε 5 λεπτά και ξανά χτυπά το κουδούνι. Η αστυνομία πάλι.
Αστυνομία: Παλικάρια το μηχανάκι τι γυρεύει στο διαμέρισμα; Ποιανού είναι; Έχετε χαρτιά; κλπ.
Άντε τώρα να εξηγήσεις....με τα πολλά βρήκα τα χαρτιά και τους τα έδειξα.

Δεν θυμάμαι κάτι άλλο από το Σαββατόβραδο.

Κυριακή κατά της 12:00 το μεσημέρι πήρα τον δρόμο του γυρισμού, κρύο βέβαια αλλά ευτυχώς είχε ήλιο και δεν πάγωσα τόσο.

Όταν έφτασα στο σπίτι ένιωθα νικητής. Δεν ξέρω αν μπορείτε να με καταλάβετε...

Τελικά δεν μετάνιωσα που έκανα αυτό το ταξιδάκι, η ζωή θέλει τρέλα και πολλές αναμνήσεις.

Παρακάτω έχω και κάποιες φωτό.. εκείνης της εποχής

Στην αριστερή φωτό... δεν ξέρω τι προσπαθώ να πετύχω, να σπάσω κανένα πόδι ίσως...

Στην δεύτερη πάμε πάλι σπό Σέρρες στην λίμνη Κερκίνη πάλι σε συναυλία Τρύπες.
Το μηχανάκι που καθόμαστε είναι το δικό μου, μου είχε φύγει κάποια στιγμή η πινακίδα από το μηχανάκι και την πιάσαμε με κάποια πατέντα στην τσάντα που φορούσα στους ώμους.

akis_trevor
06/10/2012, 22:50
ωραιος ρε μαγκα!!!!:beer:

preve
06/10/2012, 23:42
Ωραιες εικονες, ομορφη περιοδος για φοιτητικη ζωη και αλητειες με τα μηχανακια..

ziggΥ
08/10/2012, 15:29
nice :beer::beer:

TheFace
08/10/2012, 16:11
ΤΑΞΙΔΙΑΡΑ ΨΥΧΗ!!! :beer: :beer: :beer:

Billymuse
08/10/2012, 18:23
ΤΑΞΙΔΙΑΡΑ ΨΥΧΗ!!! :beer: :beer: :beer:

+100

slzr
09/10/2012, 00:15
Μπράβο ρε φίλε...όντως αυτά μένουν!!!!! Γιατί τότε με τα λίγα... κάναμε πολλά!!!!

dimidomo
09/10/2012, 13:41
Πραγματικά τότε με λίγα κάναμε πολλά...
Μακάρι να πάνε όλα καλά για όλους μας και να συνεχίσουμε να δημιουργούμε αναμνήσεις.

chr1s_86
09/10/2012, 13:51
.... εγώ τώρα δημιουργώ αναμνήσεις....


Αυτό... :a013:

bela
14/12/2012, 08:28
hellow :D:beer:

GIXXERAKIAS
14/12/2012, 08:36
ΤΑΞΙΔΙΑΡΑ ΨΥΧΗ!!! :beer: :beer: :beer:

+1000 μπράβο για το κουράγιο σου τότε και σε ευχαριστούμε που το μοιραστηκές μαζί μας!:beer:

πυξιδας990
14/12/2012, 09:16
ΤΑΞΙΔΙΑΡΑ ΨΥΧΗ!!! :beer: :beer: :beer:

το διαβαζεις αυτο ενα κρυο πρωινο και φτιαχνει το κεφι σου.αυτα ειναι.τα παπακια εχουν πολλα να διηγηθουν.

KostRider
15/12/2012, 22:46
το διαβαζεις αυτο ενα κρυο πρωινο και φτιαχνει το κεφι σου.αυτα ειναι.τα παπακια εχουν πολλα να διηγηθουν.

πάρα πολλά....;)

bogart
16/12/2012, 04:19
:a20:

devil's animal
16/12/2012, 09:25
:beer::beer::beer::beer:

SoulGR
25/03/2013, 23:53
με τι γκομενα τι εγινε τελικα?? :D

spertoy
27/03/2013, 13:09
:beer:

dimidomo
15/04/2013, 23:04
Τι να γίνει...τα βρήκαμε ξαναμαλώσαμε κλπ. Πάντα εγώ εκεί φίλε, χειμώνα καλόκαιρι η πάπια με πήγαινε να την βρώ. Έφαγα έτσι όλα μου τα φοιτητικά χρόνια.
Και τρελαίνομαι τώρα που το ξαναθυμάμαι, με παράτησε όταν πέρασε αυτή φοιτήτρια. Τέλος πάντων καλά ήταν.

Lioulios
16/04/2013, 00:40
Αυτά τα πράματα ...Σήμερα ΔΕΝ γίνονται .

Πολλές φορές κάθομαι και σκέφτωμαι ...Μ@Λ@κΑ ...Τί κάναμε τότε !!!


...Άσε που τα σημερινά παιδιά δεν έχουν Τρύπες ( αυτό πού το πας ? ) .



...Θα αλλάξω την υπογαφή μου ...

Billymuse
17/04/2013, 21:11
Αυτά τα πράματα ...Σήμερα ΔΕΝ γίνονται .

Πολλές φορές κάθομαι και σκέφτωμαι ...Μ@Λ@κΑ ...Τί κάναμε τότε !!!


...Άσε που τα σημερινά παιδιά δεν έχουν Τρύπες ( αυτό πού το πας ? ) .



...Θα αλλάξω την υπογαφή μου ...

δεν έχουν Παπαδόπουλο,Αγγελακα... έστω δίαφανα κρίνα... τπτ κάτι ονειράμα και Μέλισσες :a020::a020::a020::a020::a020::a04::a04::a26::a26:

dimidomo
22/04/2013, 22:13
Φαντάζεστε να κάνουν καμιά επανασύνδεση; Θα γίνει χαμός...

Lioulios
22/04/2013, 23:33
Tση Πόπης θα γίνει ...Μέχρι τότε ...Κόκκινα χΑλιά κτλ