ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Πόσο δύσκολο, μα πόσο δύσκολο είναι πλέον η υλοποίηση των ταξιδιωτικών μας ονείρων…
Αναρωτιέμαι το πόσο δύσκολο είναι να βρεθεί η παρέα, το χρήμα, ο χρόνος..!!!
Τα όνειρα όμως πρέπει να υπάρχουν, και σκοπός όσο αυτό είναι εφικτό να τα κατακτάμε. Φέτος μπόρεσα και κατέκτησα ένα ακόμα ταξιδιωτικό μου όνειρο..
Μετά από ένα 2012 με λίγα ταξίδια, και με ένα ταξιδιωτικό έπος για μένα, χαμένο την τελευταία στιγμή, είπα δεν βαριέσαι πάμε για το 2013.. έλα όμως που το 2013 ήταν ακόμα ποιο χειρότερο. Φυσικά και το 2014 καλό δεν θα το έλεγα, το κάθε πέρσι και καλύτερα δεν είναι τυχαίο που λέγετε.. Ήμουν όμως μια βόμβα έτοιμη για μπαμμ.. Πολλά μαζεμένα μέσα μου με έσπρωχναν στο άνοιγμα γκαζιού προς εξαφάνιση… Silver Alert..
ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ -ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ
Οπότε περίπου το Πάσχα του 2014 άρχισαν οι πρώτες αναζητήσεις και σκέψεις.. Ιαπωνία, Μογγολία; Το χαμένο όνειρο του 2012 που ήταν μελετημένο και έτοιμο στο συρτάρι; Βρε λες; Για ένα μήνα το έβαλα κάτω, έκοψα, έραψα, βγήκε μεν αλλά..!!! πολύς ο χρόνος (κανένα πρόβλημα) πολύ το χρήμα (μεγάλο πρόβλημα).. Όσο και λυτά να προσπαθούσα να γίνει, υπάρχουν οικονομικοί παράγοντες για την υλοποίηση του, που σπρώχνουν βαθιά το χέρι στην τσέπη..
Έτσι με βαριά καρδιά ξανά κλείνω το συρτάρι.. Άλλη φορά… Αρχές Ιουνίου έχω αρχίσει να στήνω την μηχανή, και να την κάνω όσο ποιο δυνατόν μάχιμη για τέτοιου είδους ταξίδια.. αλλά και πάλι δίχως υπερβολές και πολλά έξοδα.. Η μηχανή ένα ταπεινό BMW F650 Fuduro του 1995… Αφού έχω ένα ετοιμοπόλεμο καρατουμπανο, και λατρεμένο BMW-K1200S που έχει περάσει και χρήση στα χέρια μου για την οποία δεν φτιάχτηκε, γιατί περεταίρω έξοδα τότε;
Γιατί ήθελα, ένα on-off φτηνό, παλιό, απλό, ελαφρύ, μεσαίου κυβισμού μηχανάκι, για όταν θα μου καρφώνονταν ιδέα προς τέτοιους προορισμούς.. Έτσι το 2012 έγινε η αγορά ενός BMW-F650 σε άψογη λειτουργική κατάσταση.. Σιγά σιγά, βελτίωσα λίγο τα ηλεκτρικά του με βασικότερη αλλαγή σε εξωτερική θέση του ανορθωτή.. Κάτω από την σέλα που ήταν είχε την τάση σε υπερθέρμανση και καιγόταν.. Κάποια ταξιδάκια εντος υπο ολες τις συνθηκες, ηταν αρκετα για τεστ οπού τα πέρασε με επιτυχία και δίχως παρατράγουδα..
Με την μηχανή αφημένη σε έμπειρα χέρια φίλου για το στήσιμο της σε προσωπικό του χώρο, που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα σε εξοπλισμό και από το ποιο υπερσύχρονο συνεργείο, πέφτω με τα μούτρα στον σχεδιασμό του ταξιδιού.. Την στιγμή που ο κύβος εριφθει, και ο ταξιδιωτικός στόχος θα είναι η κεντρική Ασία και τα περιβόητα στανς, η μάχη προς ανεύρεση πληροφοριών πρέπει να δοθεί με αίμα, δάκρυα, και ιδρώτα όπως λέει και ο στοίχος τραγουδιού.. Σακηηηηηηηηηη!!!!!!
Και η μάχη μαινόταν άνιση.. Πελαγωμένος και χαμένος στο ιντερνέτ ψάχνοντας σε ξένα φόρουμ, και γενικά πληροφορίες ξενόφερτες αφού οι εγχώριες ήταν ελάχιστες, τι να σου κάνω ο άμοιρος; Με την μετάφραση Google να παίρνει φωτιά λόγο level -10 των αγγλικών μου προσπαθούσα να βγάλω άκρη.. και για να έχουμε μια τάξη πραγμάτων έχουμε και λέμε.. Βίζες σε ποιες χώρες χρειάζομαι;
Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα.. Ρωσία, Καζακστάν, Ουζμπεκιστάν, Τατζικιστάν… Σιγά ρε μεγάλε πως κάνεις έτσι; Ναι αλλά πάμε να πάρουμε τα πράγματα όπως έχουν.. Πρεσβεία για Ρωσία υπάρχει στην Αθήνα και βίζα βγαίνει τουριστική για ένα μήνα μέχρι και δυο εισόδους.. Εγώ θα χρειαστώ όμως πάνω από μήνα.. Τι γίνεται; Βίζα τρίμηνη bissnes μπορώ να πάρω;
Το μυαλό πιέζεται άρα δίνει λύσεις..!! Αμέσως σκέφτηκα φιλο Μοτο περιηγητη που ειχε κανει χρηση τετοιας βιζας..
Απλα την περνεις απο το γραφείο στη Θεσσαλονίκη (Mouzenidis travel) Ευχαριστώ φιλαράκι να είσαι καλά..
Και ένα χαμόγελο σαν του τζοκερ στην ταινία μπατμαν εμφανίστηκε στο πρόσωπο μου. Μπαίνω κατευθείαν στο σαιτ του γραφείου Μουζενιδης, και όντως διαφημίζουν ταξίδια στην Ρωσία, όπως και έκδοση βίζας. Οπότε μια ειδίκευση την έχουν, και μάλιστα βλέπω ότι υπάρχει και γραφείο εδώ στην Αθήνα. Σκέπτομαι ότι θα γλυτώσω και το τρέξιμο της Θεσσαλονίκης αμ δε….!!!!
Επόμενη μέρα με βρίσκει να παίρνω τηλέφωνα στην Θεσσαλονίκη στο ταξιδιωτικό γραφείο.. Όντως εξεπλάγην με την απάντηση ότι γίνεται εύκολα.. 250 ευρώ, αίτηση, μια φωτογραφία, διαβατήριο, το πρόγραμμα του ταξιδιού και δυο εβδομάδες μέχρι την παραλαβή της βίζας. Από πού τηλεφωνάτε κύριε; Από Αθήνα. Πρέπει να έρθω Θεσσαλονίκη; Κανονικά ναι για την αίτηση, αλλά υπάρχει και άλλη λύση..
Θα πάτε στο γραφείο μας στο κέντρο της Αθήνας και θα ζητήσετε μια αίτηση, θα την συμπληρώσετε και μαζί με όλα θα τα στείλετε με κουριερ.. Οκ ευχαριστώ και θα σας ενημερώσω. Κλείνοντας το τηλέφωνο αναρωτήθηκα γιατί δεν μου πρότεινε να γίνουν οι διαδικασίες στο γραφείο εδώ στην Αθήνα. Τι παίζει ρε πάλι; Αμέσως θα μάθω. Τηλέφωνο στο γραφείο εδώ στο κέντρο. Ναι για σας θα ήθελα να βγάλω βίζα για Ρωσία.
Ξεκινά ο τύπος, τουριστική; Ναι… Οκ βγαίνει για μέχρι ένα μήνα μπλα, μπλα, μπλα…. Μια στιγμή εγώ θα ήθελα πάνω από μήνα. Τι εννοείτε την bissnes για τρεις; Ακριβώς. Μπορείτε να πάρετε αργότερα θα είναι εδώ κοπέλα που ασχολείται με τις βίζες να σας πει; Τώρα τι κάνω; Δεν πάω μέχρι την πρεσβεία του Καζακστάν στον Χολαργό να ρωτήσω και εκεί τι παίζει με βίζες; Το κυνήγι της ΒΙΖΑΣ ξεκινά.!!!
![]()
Έτσι λοιπόν μετά από λίγα λεπτά βρίσκομαι έξω από την πρεσβεία..
Ερώτηση στον φύλακα έξω.. Τι χρειάζεται για έκδοση βίζας για ένα μήνα και δυο εισόδους οδικώς με μηχανή; Κάτσε να ρωτήσω αν χρειάζονται τίποτα χαρτιά για το όχημα. Παίρνει τηλέφωνο μαθαίνει και ξεκινά. Λοιπόν έχουμε και λέμε πρώτα θέλεις αίτηση που συμπληρώνεις πλήρες τα στοιχειά σου και του δρομολογίου, που θα κάνεις με τα μέρη που θα επισκεφτείς, και εκτύπωση κράτησης κάποιων ξενοδοχείων που θα έχεις κάνει (πχ από booking) Ωραία.. Η αίτηση είναι η ίδια που έχετε στο σαιτ της πρεσβείας; Ναι.. Μπορώ να την εκτυπώσω να την συμπληρώσω και να έρθω; Φυσικά θα γλυτώσεις και χρόνο..
Για την μηχανή θέλουμε φωτοτυπία την άδεια, μια φωτογραφία, το διαβατήριο τουλάχιστον σε εξάμηνη ισχύ, και 50 ευρώ πράξη εντολής πληρωμής που θα σου κόψουμε και θα πληρώσεις σε τράπεζα και θα μας φέρεις την απόδειξη.. Και αφού τα καταθέσεις αυτά έρχεσαι μετά από πέντε μέρες και παραλαμβάνεις. Φεύγω με κατεύθυνση κέντρο στο γραφείο για την Ρωσική βίζα.. Βρίσκω την υπεύθυνη με ειδίκευση σε βίζες για Ρωσία.
Θέλω να πάω οδικώς στην Ρωσία, και θα με ενδιέφερε η τρίμηνη βίζα. Μάλιστα!!! Έχετε πρόσκληση από κάποιον; Από κάποια εταιρία; Όχι!!! Δεν γίνετε πως θα πάρετε τρίμηνη; Άσε που και να είχατε κάτι τέτοιο η διαδικασία έκδοσης της είναι χρονοβόρα και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα απόρριψης. Για ένα μήνα σας βγάζω αν θέλετε άνετα. Συνεχίζω εγώ σίγουρα δεν υπάρχει κάποιος άλλος τρόπος; Όχι με τίποτα δεν γίνεται. Τζίφος η υπόθεση, και με κατεβασμένα μούτρα αποχωρώ..
Τόσο χάλια για την ήτα μου που έφυγα και ξέχασα να της πω ότι το γραφείο σας στην Θεσσαλονίκη γιατί μου βγάζει; Κατάληξη σε καφέ να πνίξω τον πόνο μου με δυο φρεντο επανωτούς. Σκέψεις και πάλι σκέψεις, με το μόνο φαινομενικά εύκολο η έκδοση βίζας για Καζακστάν. Ουζμπεκιστάν ακόμα καν δεν έχω ψάξει τι και πως, και Τατζικιστάν το ίδιο. Μήπως να έβγαζα για ένα μήνα την Ρωσική και όταν τέλειωνε να την ανανέωνα στην χώρα που θα βρισκόμουν; Είναι ένα ρίσκο.
Πάω στον Ηλία τον φίλο που έχω την μηχανή, να του πω τον πόνο μου και να δω την πορεία των εργασιών. Γενικά πηγαίνω από εκεί για να ρίχνω καμιά ματιά, να μαθαίνω για να μπορώ ανά πάσα στιγμή να βάλω χέρι σε τυχών βλάβη που μπορεί να προκύψει. Είπαμε απλό μοτέρ, απλά ηλεκτρικά οπότε με κατσαβίδι και ασφάλειες μαζί είσαι κομπλέ.
![]()
Η μηχανή είναι σε καλό δρόμο και περιμένουμε κάποια ανταλλακτικά για να προχωρήσουμε. Όπως βασικό η μπαταρία, παρήγγειλα μια λιθιου και την περιμένουμε από Αμερική, ντιζα γκαζιού και συμπλέκτη έξτρα, και ψάχνοντας για καινούριο κομπλερ μίζας γιατί είναι ένα βασικό θεματακι που πάσχει η μηχανή..
Δεν έχει κάποιο πρόβλημα αλλά με την αλλαγή του θα είμαι 100% σίγουρος ότι θα με βγάλει. Αλλά το άτιμο είναι και το ακριβότερο. 550 ευρώ από την μαμά BMW. Δεν υπάρχει περίπτωση πρέπει να βρεθεί κάτι φτηνότερο, και αν δεν βρεθεί θα φύγω με αυτό που έχει. Επιστροφή σπίτι και ξανά ψάξιμο σε ιντερνέτ.. Αυτή την φορά σειρά έχει το παντελώς άγνωστο από πληροφορίες Ουζμπεκιστάν.
Το έναυσμα για να ξεκινήσω το ψάξιμο και μάλιστα συγκεκριμένα, το πείρα από έναν Έλληνα μοτο ταξιδευτή. Θυμήθηκα την αναφορά που είχε κάνει σε ταξίδι του προς αυτά τα μέρη, και είχε χρησιμοποίηση τις υπηρεσίες από ταξιδιωτικό γραφείο στην πόλη Almaty του Καζακστάν. Stans Tours λοιπόν με οργάνωση και γνώση στις χώρες αυτές. Μετάφραση από ελληνικά σε αγγλικά στέλνω mail με το τι θέλω και περιμένω απάντηση.
Πρωί πρωί απάντηση από Stans Tours.. Ήταν ένα κατεβατό που πραγματικά βαρέθηκα να το κάνω μετάφραση για να καταλάβω τι λέει.. Αργότερα το βλέπω. Με αυτά και με τα άλλα έχουμε φτάσει τέλος Ιουνη και το χρονοδιάγραμμα στο μυαλό με καρφωμένη την έναρξη ταξιδιού τέλος Ιουλίου.. Μήπως να το αφήσω και να την κάνω για Σαλαμυκονο καλύτερα γιατί το σενάριο πλησιάζει την επιστημονική φαντασία; Εκτύπωση το mail που μου έστειλαν από το γραφείο στο Καζακστάν και έξω για καφέ με φίλο που κατέχει την αγγλική για να το διαβάσει..
Ρε φίλε τι λέει εδώ ο ποιητής; Για να δω!! Μάλιστα μμμμ.. οκ.. ναι, αχα!!! Έλα ρε πες θα σκάσω.!!! Λοιπόν τα λέει ξεκάθαρα και αναλυτικά. Μέσω mail σου στέλνουν πρόσκληση όπου και την εκτυπώνεις, αίτηση όπου την συμπληρώνεις με προσωπικά στοιχεία διαβατηρίου, και δρομολογίου εντως Ουζμπεκιστάν. Από ποια σύνορα έχεις σκοπό να μπεις και από πού θα βγεις.
Αφού συμπληρωθούν τα σκαναρεις μαζί, και την πρώτη σελίδα του διαβατήριου, και τα στέλνεις με mail το αργότερο 15 ημέρες πριν την άφιξη σου. Βέβαια για να ξεκινήσουν τις διαδικασίες θα πρέπει να καταθέσεις 50 ευρώ σε λογαριασμό τους.. Αφού δουν την κατάθεση όλα θα πάρουν τον δρόμο τους. Τι λες ρε φίλε να τους εμπιστευτώ; Γιατί έχεις άλλη λύση; Όχι..!! Το πολύ να χάσεις 50 ευρώ. Τα 50 δεν με νοιάζουν όσο το να φάω πόρτα σε σύνορα.. Ρίσκο φιλαράκι ρίσκο!!
Ρε συ σε ότι μπορώ να βοηθήσω με ιντερνέτ και τέτοια πες έτσι; Να είσαι καλά θα σε χρειαστώ μάλλον. Α και πότε λες να ξεκινήσεις από Αθήνα; Λέω για τέλος Ιουλίου αν όλα πάνε καλά. Δηλαδή οπωσδήποτε γιατί για αργότερα δεν με παίρνει. Τέλος Σεπτέμβρη πρέπει να είμαι πίσω γιατί μετά ο χειμώνας πλησιάζει γρήγορα σε αυτές τις χώρες.
Άκου να δεις, εγώ με την γυναίκα μου αποφασίσαμε για ένα ευρωπαϊκό ταξίδι μέχρι Πολωνία και πίσω. Ναι ωραία και; Και λέμε να ξεκινήσουμε τέλος Ιουλίου. Μπορούμε να πάμε παρέα μέχρι ενός σημείου και μετά ο καθένας στον στόχο του, τι λες; Καλά πλάκα με κάνεις εννοείτε πως θέλω παρέα έστω μικρή γεύση.!!! Ωραία βγάζω δρομολόγιο και σε ενημερώνω. Ναι άντε να βάλω κ"εγω μπρος το σχέδιο μπας και ξεμπερδέψω. Οκ τα λέμε..
Ένα δωμάτιο να πατώ πάνω σε χάρτες, που δεν υπάρχει για μένα κάτι καλύτερο να πνίγομαι μέσα σε χάρτες. Σημειώνω, σχεδιάζω, αποστάσεις, στάσεις και σημεία ενδιαφέροντος.
Επόμενη μέρα κατευθύνομαι στην πρεσβεία του Καζακστάν για την έκδοση βίζας. Έδωσα τα πάντα όλα, και για την παραλαβή μετά από πέντε εργάσιμες. πάει αυτό.. επόμενος προορισμός το γραφείο του Μουζενιδη.. πείρα την απόφαση απλά να ζητήσω την αίτηση και να ασχοληθώ με το γραφείο στην Θεσσαλονίκη.
Φτάνοντας μέσα στην ζέστη, αρχές Ιουλίου βλέπετε, παρκάρω και μπαίνω μέσα.. Ζητώ την αίτηση λέγοντας ότι θα την συμπληρώσω και θα έρθω άλλη μέρα, και ανοίγω την πόρτα να φύγω.. εκεί τρώω μια φλασια!!! Ξέροντας εξαρχης για την αρνιτηκη απάντηση στην ερώτηση αν υπάρχει κάποιος που να ασχολείτο με βίζα για Ουζμπεκιστάν, μπαίνω ξανά μέσα να την κάνω.. συγγνώμη να κάνω μια ερώτηση; Φυσικά ναι.. υπάρχει κάποιος η κάποιο γραφείο που να βγάζει βίζα για Ουζμπεκιστάν; Και εκεί που περίμενα να γελάσει, βγάζει ένα χαρτάκι και γράφει.. ναι υπάρχει ο τάδε και έχει γραφείο εδώ κοντά στην οδό βουλής.. σου γραφώ και τηλ..
Αποσβολωμένος και με ύφος Νεπαλεζικης αγελάδας κοιτάζοντας το γκρεμι, τον ευχαρίστησα και βγήκα έξω.. άρχισα να χαμογελώ, και να κάνω κάτι χαζά.!!! Μέχρι και οι τουρίστες που περνούσαν από εκεί, μετά από την ξενάγηση στην ακρόπολη μέσα στο λιοπύρι, θα νόμιζαν ότι με χτύπησε ο ήλιος κατακούτελα.. χωρίς δεύτερη σκέψη παίρνω τηλέφωνο στο γραφείο. Το σήκωσε ο Νίκος και του λέω τι θέλω. Ραντεβού αύριο λοιπόν στο γραφείο του, έχοντας το πρόγραμμα που έχω βγάλει για Ουζμπεκιστάν.
Επιστροφή σπίτι γεμάτος χαρά μετά από τέτοια εξέλιξη, για να τελειοποιήσω το πρόγραμμα σε ότι έχει να κάνει με το Ουζμπεκιστάν, δρομολόγιο, διανυκτερεύσεις, ημερομηνίες..
Άλλη μια ευχάριστη έκπληξη με περίμενε μετά από τηλεφωνική επικοινωνία με την Μόνικα από την μακρινή Μαλαισία που βρισκόταν.
Μόνικα: έλα τι κάνεις έχω σκοπό να έρθω Ελλάδα στις 20-7-14 έχεις κανονίσει τίποτα;
Πάνος: τέλος του μήνα λέω να ξεκινήσω προς τα Στανς για δυο μήνες.
Μόνικα: μια χαρά σουπερ, έρχομαι παρέα αν θέλεις τι λες;
Πάνος: με χίλια λέμε, τι λες τώρα φυσικά και ΝΑΙ..!!!! Μόνο που δεν προλαβαίνουμε να φύγουμε μαζί. Τι κάνουμε με αυτό;
Μόνικα: εγώ θέλω περίπου τρεις εβδομάδες να ταχτοποιήσω τις δουλειές μου.. δηλαδή μέχρι 12-8-14. Μετά μπορώ να φύγω. 13-8-14 βάση προγράμματος σου που θα βρίσκεσαι;
Πάνος: Αμέσως το βλέπω. Το λοιπόν 13+14-8 θα είμαι Αστάνα πρωτεύουσα του Καζακστάν αν όλα πάνε καλά..
Μόνικα: Ωραία τότε θα κοιτάξω αεροπορικά εισιτήρια για να είμαι 13-8-14 στο Καζακστάν. Και μάλιστα θα ρίξω μια ματιά τώρα, και αύριο θα σου έχω νέα. Τα λέμε…
Πάνος: Τι έγινε ρε παιδιά; τα πάντα συνωμοτούν για να γίνει αυτό το ταξίδι με τους καλυτέρους οιωνούς; Yes yes…..
Ξεκινά μια καινούρια μέρα, και με βρίσκει στο κέντρο στο γραφείο του Νίκου. Χαιρετούρες και καθόμαστε να μελετήσουμε το πρόγραμμα. Το θέμα με το Ουζμπεκιστάν και για να πάρεις βίζα πρέπει να κλείσεις τα ξενοδοχεία από εδώ όλα και προπληρωμένα. Οπότε το χρονοδιάγραμμα είναι σφιχτό, και με συγκεκριμένες ημερομηνίες. Στην κουβέντα που κάνουμε, λέω και το πρόβλημα μου με την τρίμηνη βίζα της Ρωσίας. Βέβαια εδώ που τα λέμε μου είναι υπερβολή οι τρεις μήνες. Με δίμηνη αν γινόταν θα είμαι μια χαρά.
Τι πράγμα; περίμενε!!! Σηκώνει τηλέφωνο μιλεί στην ρωσική με κάποιον, και με ρωτά.. με 250 ευρώ είσαι οκ; μα φυσικά απαντώ!! Ντα ντα, σπασιμπα και κλείνει το τηλέφωνο.. είσαι κομπλέ δίμηνη με δυο εισόδους. Πω πω μ’εσωσες λέμε.. φέρε μου αύριο το διαβατήριο να προχωραμε και εγώ θα έχω μάθει με ξενοδοχεία τι γίνεται για Ουζμπεκιστάν. Μόνο που το έχω παραδώσει στην πρεσβεία του Καζακστάν για βίζα. Μετά από δυο μέρες θα παραλάβω. Οκ κανένα πρόβλημα..
Παρέλαβα το διαβατήριο από πρεσβεία του Καζακστάν και το παρέδωσα στον Νίκο για να προχωρήσει με τις υπόλοιπες βίζες. Τον ρώτησα αν ασχολείται, η αν έχει κάποια άκρη για βίζα του Τατζικιστάν. Δεν ασχολείται αλλά θα το ψάξει.. οι μέρες περνούσαν και η Μόνικα έφτασε Αθήνα από την μακρινή Μαλαισία. Βάση χρονοδιαγράμματος μένουν εννέα μέρες για να πατήσω την μίζα.. η μηχανή είναι έτοιμη και ξεκινώ κάποια δρομολόγια κοντινά για τεστ.
Όλα καλά.. πάμε στο γραφείο του Νίκου με την Μόνικα να δώσει το διαβατήριο της για να βγουν οι βίζες. Μου απαντά για το Τατζικιστάν ότι άκρη βρήκε σε κάτι γραφεία στο Ουζμπεκιστάν , αλλά όταν άκουσα το ποσό, του είπα άστο καλύτερα..
Αποφασίσαμε να την βγάλουμε εμείς από την πρωτεύουσα του Κιργιστάν που υπάρχει πρεσβεία. Οπότε τώρα περιμένω τηλεφώνημα από τον Νίκο για να παραλάβω διαβατήριο κομπλέ.. 25-7-14 και τίποτα από τον Νίκο. Αποφασίζω να πάω από το γραφείο του. Φτάνω και αντικρίζω την πόρτα κλειστή. Εντάξει λέω θα έχει πεταχτεί κάπου. Δίπλα ήταν ένα γραφείο ανοιχτό και μπαίνω να ρωτήσω.. ένας πιτσιρικάς μέσα μόνος. Στην ερώτηση μου αν ξέρει που είναι ο Νίκος απαντά ναι, και αυτή την στιγμή βρίσκεται σε διακοπές..
Μου κοπήκαν τα ύπατα..!!! πότε επιστρέφει; δεν γνωρίζω!!! Εγώ είμαι συνεργάτης και βρίσκομαι στο πόστο του όταν λείπει.. φίλε να τον πάρω ένα τηλέφωνο στο κινητό γιατί έχω πρόβλημα.. φεύγω σε τέσσερις μέρες και έχει το διαβατήριο μου. Γνωρίζεις κάτι; Το τηλέφωνο του το έχω εγώ οπότε και να τον πάρεις εγώ θα το σηκώσω, το γραφείο το έχει κλειστό και δεν μπορώ να μπω να δω την περίπτωση σου. Εκεί ήθελα να ανοίξει η γη να με καταπιεί.. ρε μεγάλε έτσι φεύγει κάποιος χωρίς να ενημερώσει; μην αγχώνεσαι σίγουρα θα τα έχει έτοιμα, και θα φύγεις στην ώρα σου..
Φεύγω με το μυαλό να παίζει τρελά παιχνίδια.. μεγάλε την πάτησες.!!! Την Δευτέρα 28-7-14 με παίρνει τηλέφωνο. Να έρθεις να πάρεις το διαβατήριο σου αύριο (προτελευταία μέρα δηλαδή).. Νικολάκη λέω με έκανες να χάσω 10 χρόνια από την ζωή μου!! Την Τρίτη τώρα φτάνοντας στο γραφείο του με ρωτά είσαι έτοιμος; Τι εννοεί ο ποιητής; Θα με πετάξεις με το παπί μέχρι το προξενείο του Ουζμπεκιστάν στο ψυχικό να σου βάλω τις βίζες; Ρε Νικόλα πως τα πετάς έτσι βρε αδελφέ καρδιακό θα με κάνεις.. Αύριο φεύγω..
Ωραία έτοιμος είσαι πάμε μας περιμένει ο πρόξενος.. μπορώ να κάνω και αλλιώς. Έτσι και έγινε γνώρισα και τον πρόξενο και είχα τις βίζες σπαρταριστές σε διαβατήρια. Επιστρέφω τον Νίκο στο γραφείο και αποχαιρετιζόμαστε.. Η σκυτάλη τώρα είναι στην Μόνικα. Πάω σπίτι κάθομαι καναπέ και τα έχω χαμένα. Βλέπω ξανά και ξανά τις βίζες στο διαβατήριο, χωρίς να έχω συνειδητοποιήσει ότι σε μερικές ώρες την κάνω, και θα ξανά κάτσω στην ίδιο καναπέ μετά από δυο μήνες. Εννοείτε πως δεν κοιμήθηκα καθόλου γιατί είχα πολλά να ετοιμάσω.
30-7-14 ΤΕΤΑΡΤΗ (GR-Evosmos-Salonika 500χιλ)
Για σήμερα είναι να φτάσω Θεσσαλονίκη για διανυκτέρευση στο καλό μου φιλαράκι Νίκο(nikos-x), και λίγο νωρίς για να τα πούμε.. ναι σιγά κούνια που με κουναγε!!! Πράγματα φόρτωνα και ξεφόρτωνα, όλο και κάτι ξεχνούσα, όλο και κάτι δεν μου καθόταν καλά. Η κατανομή του βάρους πρέπει να είναι σωστή, και φόρτωνα, και ζύγιζα ξανά και ξανά.. βαλε και ένα ζευγάρι λάστιχα που είχαν βάρος 12 κιλά τα πράγματα δυσκόλευαν πάρα πολύ. Τώρα το ζευγάρι ελαστικών το πείρα γιατί αυτά που φορούσα είχαν ψωμί για τουλάχιστον 5.000χιλ και θα ήταν κρίμα να τα πετούσα. Το σκεπτικό ήταν να τα άλλαζα κάπου πριν βρεθώ με την Μόνικα..
15:00 μέσα στο λιοπύρι και πιστεύω ότι είμαι έτοιμος πλέον να πατήσω την μίζα. Την μηχανή μετά δυσκολίας την ανέβαζα στο διπλό σταντ λόγο βάρους, πραγματικά το ξεφτίλισα το θέμα με τα πράγματα!! Μια γρήγορη τελευταία ματιά στο σπίτι και έφυγα.. η διαδρομή είναι η κλασική της εθνικής με μια καλή στάση στα καμένα βούρλα για καφέ και δροσιά από την πολύ ζέστη που είχε εκείνη την στιγμή.. προς το σούρουπο, περνούσα τα διόδια των μαλγαρων, με συνοδεία από αστραπές, και ψιχάλες. Έφτασα στον Νίκο όπου είχαν μαζευτεί και άλλα φιλαράκια για να μου ευχηθούν καλό ταξίδι..
31-7-14 ΠΕΜΠΤΗ (BG-Sofia 350χιλ) Hotel & Restaurant The House €28 μονόκλινο με πρωινό.
![]()
Ραντεβού είχα περίπου στις 10:00 με τους συνταξιδιώτες που είχαν ξεκινήσει νωρίς από Αθήνα. Στο ύψος του Λαγκαδά πάνω στην εθνική για προμαχώνα είχε δοθεί το ραντεβού, αφού για σήμερα διανυκτέρευση έχουμε στην Σόφια Βουλγαρία. Ξεκίνησα λοιπόν κι’εγω από εύοσμο χαλαρά, και πέφτω στα έργα της περιφεριακής.. κίνηση άγχος ταλαιπωρία. Φτάνω και τα παιδιά ήταν εκεί.
Το θέμα ήταν ότι ο Κώστας ήθελε βενζίνη και αναγκαστήκαμε να μπούμε Λαγκαδά.
Ευτυχώς από την μια, γιατί βγαίνοντας για να πιάσουμε εθνική για προμαχώνα, τρώω ένα φλας και θυμάμαι ότι έχω ξεχάσει φορτιστή τηλεφώνου και ταμπλετ (ένας και για τα δυο), στο σπίτι του Νίκου στον εύοσμο. Σταματάμε στην άκρη του δρόμου και ενημερώνω τα παιδιά. Να το αφήσω και να ψάξω στην Σόφια; Αποφάσισα να επιστρέψω πίσω και να με περιμένουν σύνορα.. άντε πάλι άγχος και ταλαιπωρία. Ευτυχώς όλα καλά, και τα παιδιά με περίμεναν κάποια μέτρα πριν τα σύνορα σε βενζινάδικο καφέ, έχοντας ξεκουραστεί από το σερί των χιλιομέτρων μέχρι εδώ..
Η ζέστη καλά κρατεί και περνάμε τον εύκολο έλεγχο των συνόρων με κατεύθυνση την πρωτεύουσα της Βουλγαρίας. Λίγες στάσεις για καφέ νερό και τουαλέτα, και το απόγευμα φτάνουμε στο ξενοδοχείο.. κάνουμε ένα μπάνιο και δίνουμε ραντεβού για να πάμε κάπου να φάμε.. βγαίνοντας από το ξενοδοχείο ο καιρός είχε αλλάξει και οι πρώτες ψιχάλες άρχισαν να πέφτουν. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μπούμε στο πρώτο εστιατόριο που βρήκαμε κοντά στο ξενοδοχείο για να φάμε.
Ευτυχώς γιατί οι ουρανοί άνοιξαν και έριχνε πολύ νερό. Έριχνε σερί μέχρι που βράδιασε για τα καλά, και απλά μπορέσαμε και κάναμε μια μικρή βόλτα στο κέντρο της πόλης, που λόγο καιρού δεν είχε καθόλου κόσμο. Μια ψιχάλιζε μια σταματούσε, και σπαστήκαμε. Επιστρέψαμε ξενοδοχείο για ύπνο.
1-7-14 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ (RO-Ranca 425χιλ) Ina Guest house €20 μονόκλινο με πρωινό.
Το πρωινό αυτό μόνο Αύγουστο δεν θύμιζε. Έβρεχε όλη την νύχτα, και ακόμα ψιχαλίζει, με την θερμοκρασία να σε μπερδεύει. Ξεκινάμε λοιπόν για την περίφημη (Transalpina).. Βγαίνοντας από Σόφια η κατεύθυνση ήταν ορεινή, και μάλιστα το τοπίο αγρίεψε για τα καλά με κρύο και ομίχλη.
![]()
Η βλάστηση αρχίζει να γίνεται αλπική, και το υψόμετρο ανεβαίνει. Πάνω στον ορεινό δρόμο αυτόν βρίσκεται και το χωριό (Ranca-Ρανκα) όπου θα διανυκτερεύσουμε απόψε.. Δυσκολευτήκαμε λίγο να βρούμε τον ξενώνα, και χρειάστηκε να κάνουμε την πρώτη εκτός δρόμου διαδρομή. Ευτυχώς ήταν για λίγο, και βρεθήκαμε στο χώρο του παρκινγκ να ξεφορτώνουμε τα μπαγκάζια.
Λόγο του απομονωμένου σημείου που βρισκόταν το ξενοδοχείο, σε σχέση με το κέντρο του χωριού (μην φαντάζεστε και πολλά) και της χωμάτινης διαδρομής, αποφασίζουμε να φάμε στο εστιατόριο του ξενοδοχείου. Δεν μας χάλασε καθόλου, φάγαμε καλά ήμασταν μόνοι μας, με απίστευτη θέα προς τα βουνά της γύρω περιοχής.
Είχε αρκετή δροσιά όταν έπεσε ο ήλιος, και η ώρα έφτασε για τα κρεβάτια μας.