Σελίδα 1 από 2 12 ΤελευταίοΤελευταίο
Προβολή αποτελεσμάτων 1 έως 15 από 18

Θέμα: Trail Ride Πάρνηθας: Με τα μάτια ενός αρχάριου (πολύ μεγάλο κέιμενο)

  1. #1
    HUSKY TE450 Το avatar του/της SeNNinhA
    Εγγραφή
    29/10/2002
    Μηνύματα
    2.019

    Trail Ride Πάρνηθας: Με τα μάτια ενός αρχάριου (πολύ μεγάλο κέιμενο)

    Να σας μεταφέρω κι εγώ τις εντυπώσεις μου από το Trail Ride που συμμετείχα.

    Η ιστορία ξεκινάει από την προηγούμενη εβδομάδα όπου και είδα την σχετική ανακοίνωση. Το χώμα και το βουνό πάντα μου άρεσε αλλά μέχρι τώρα οι χωμάτινες εμπειρίες μου με μηχανή περιορίζονταν σε διάσχιση βατών σχετικά χωματόδρομων στα πλαίσια εκδρομικών περιηγήσεων και όχι εκτός δρόμου διαδρομές. Ούτε και είχα ξανασυμμετάσχει σε κάποιο Trail Ride για να ξέρω τις απαιτήσεις του. Έτσι εκκρεμούσαν ερωτήματα «πως είναι το Trail Ride?», «τι επίπεδο δυσκολίας θα έχει?», «τι οδηγικές ικανότητες και εμπειρία χρειάζεται?», «τι εξοπλισμός είναι απαραίτητος?» και φυσικά το βασικό ερώτημα «εγώ, θα τα καταφέρω?». Η μοναδική ερώτηση που δεν πέρασε από το μυαλό μου ήταν «θα τα καταφέρει να ανταποκριθεί η μηχανή μου?» Εκεί ήμουνα σίγουρος. Αλήθεια το λέω.

    Η απόφαση συμμετοχής είχε πάντως ληφθεί. Επικοινωνώντας με τους διοργανωτές καθώς και μέσα από τα forum οι απαντήσεις βρέθηκαν αν και παρέμενε (λόγω του άγνωστου αντικειμένου) το «θα τα καταφέρω?». Λιγότερο έντονο βέβαια. Μπότες, κράνος, μπουφάν υπήρχαν (Street βέβαια αλλά κάνουν δουλειά). Έτσι αγοράστηκαν μόνο επιγονατίδες και επιαγκωνίδες για βασική προστασία. Ελέγχθηκε η μηχανή, συμπληρώθηκαν λάδια, αλλάχθηκε η μπαταρία που ήταν στα τελευταία της, ρυθμίστηκε η πίσω ανάρτηση στο μαλακότερο και λαδώθηκε η αλυσίδα. Το προηγούμενο βράδυ αφαιρέθηκαν, καθρέπτες, φλας, μαρσπιέ συνεπιβάτη και φυσικά η μπαγκαζιέρα!!! Το δύσκολο ήταν να αποφασιστεί τι θα περιείχε ο σάκκος που θα έπαιρνα μαζί. Η βροχή ήταν πολύ πιθανή και άρα πλήρη δεύτερη αλλαξιά συν τα αδιάβροχα πακεταρίστηκαν. Για κάτω από την Cordura επιλέχθηκε να φορεθεί ποδηλατικό μπλουζάκι και fleece. Το τελευταίο δεν χρειάστηκε τελικά, το πρώτο συστήνεται ανεπιφύλακτα γιατί και θερμοκρασία κρατάει αλλά και τον ιδρώτα διώχνει. Όλα έτοιμα λοιπόν.

    Πρωί λοιπόν αρματωμένος, ραντεβού με τον kosdros που με περίμενε στο πεδίο του ’ρεως. Εκεί συνειδητοποίησα ότι είχα ξεχάσει να βγάλω αέρα από τα λάστιχα. Στάση λοιπόν σε βενζινάδικο και μείωση σε 17 εμπρός και 18 πίσω και τον Κωστή να μου λέει να προσέχω τις στροφές και να μην τρέχουμε. Τελικά τον κυνηγούσα σε όλη την Λ.Αθηνών αφού έτρεχε με 120+ !!!!!

    Φτάνοντας στο Δαφνί βρίσκουμε κι άλλο ένα φίλο να περιμένει. Κους κους για κανα τέταρτο και γραμμή απέναντι για την εγγραφή μας. Εκεί μέσα στον χαμό από μηχανές και 4Χ4 που υπήρχε ήδη, βρίσκουμε και τον tifozif1 και έναν φίλο του και μετά από λίγο σκάει μύτη και ο Μαρκέλος φορώντας έναν θώρακα ΠΑΝΩ από το δερμάτινο μπουφάν του!!! Μετά τα σχετικά πειράγματα τον βοηθήσαμε να τον φορέσει εσωτερικά γιατί μόνος του ήταν όντως αδύνατο να το κάνει. Εγγραφή λοιπόν, παίρνουμε και το Road Book και σύσκεψη για τον τρόπο που θα τοποθετηθεί ώστε να είναι εύκολα αναγνώσιμο (φυσικά και Road Book Box δεν υπήρχε).

    Δίνεται τελικά εκκίνηση και φεύγουμε 5-6 μηχανές αποφασισμένοι να το πάμε παρέα. Εθνική και στροφή στην γέφυρα Ασπροπύργου. Εκεί παραλίγο να τον χάσουμε τον ένα αφού έφυγε ευθεία. Αφού βγαίνουμε από την κατοικημένη περιοχή αρχίζει το χώμα. Μια πρώτη επαφή με φυτεμένες πέτρες σε μια ανηφόρα και μετά καλοπατημένος χωματόδρομος ότι πρέπει για γκάζι. Ακόμη βρισκόμαστε στο στάδιο προσαρμογής σε οδήγηση off road αλλά κυρίως στο πως να παρακολουθούμε το road book.

    Μετά από μερικές αλλαγές κατεύθυνσης βρισκόμαστε πάλι σε καλοστρωμένο χώμα. Γκάζι λοιπόν και οι υπόλοιποι ακολουθούν από πίσω μου. Γκάζι ήθελα εεε? Ε πάρτον κάτω λοιπόν. Κατεβαίνοντας να περάσουμε ένα ρέμα άργησα να κόψω (αν και το σκέφτηκα) για ένα S και είχα δύο επιλογές: Πτώση ή βουτιά στο ρέμα. Η πρώτη ήταν προτιμότερη. «Πω, πωωω» σκέφτηκα. «Ρεζίλι έγινα ακόμη δεν ξεκινήσαμε» αφού οι υπόλοιποι σίγουρα δεν έχασαν το θέαμα. Ορθιος λοιπόν, ανασήκωμα της μηχανής και γρήγορος σωματικός και μηχανολογικός έλεγχος. Διάγνωση: μηχανή όλα Οk, ελαφρύ χτύπημα στο κουτεπιέ και στο γοφό. Οι επιγονατίδες και τα γάντια δούλεψαν. Ένα παντελονάκι με ενισχύσεις και εντουράδικες μπότες θα αποσοβούσαν και τα υπόλοιπα. (άρα προς αγορά προσεχώς) Δεν τρέχει τίποτα λοιπόν (εκτός από εμένα για να προλάβω τους υπόλοιπους παρακάτω).

    Συνεχίζουμε προχωρώντας όλο και πιο off ανάμεσα σε ελιές και χωράφια αλλά και χωματόδρομους (χάνουμε κάπου και το δρόμο και ξαναγυρίζουμε πίσω) και γαρμπίλι (με πολύ προσοχή γιατί γλυστράαααειειει…) και φυσιολογικά σιγά σιγά σκορπίζεται η παρέα. Ανασύνταξη στο πρώτο σημείο ελέγχου. Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα όπως γράφει και το road book. Και εδώ αρχίζει να με κόβει ο πρώτος ιδρώτας. Μαζεμένα μηχανάκια να περιμένουν την σειρά τους να περάσουν μια απότομη ανηφορίτσα με πολύ πέτρα. Παρόντες και οι διοργανωτές για βοήθεια σε όποιον χρειάζεται. Ωχ, ωχ λέω από μέσα μου. Κάθομαι λίγο πιο πέρα ελέγχω την μορφολογία και παρατηρώ τους άλλους πως περνάνε. Οκ, το πιασα, no problem. Μπαίνω λοιπόν κι εγώ στο παιχνίδι και ώ του θαύματος, ήταν πιο εύκολο απ’ότι έδειχνε. Ικανοποίηση με τον εαυτό μου (σιγά το πράγμα βεβαια …τεσπα).. Εδώ ανακαλύπτω και ότι τελικά είχα λιγότερη βενζίνη απ’ ότι υπολόγιζα. Αναμένο λαμπάκι ρεζέρβας και αρχίζει ένα μικρό άγχος. Όχι ότι δεν με βγάζει μέχρι τέλος (110km έχει μετρηθεί η αυτονομία σε χαλαρούς ρυμούς) αλλά αν χαθώ τι γίνεται?? Δεν πειράζει, υπάρχει ανεφοδιασμός στην μέση της διαδρομής σύμφωνα με τους διοργανωτές.

    Ανασύνταξη και βουρ για τα επόμενα Εκεί ήταν και λίγο ζόρια. Off-road και μέσα από ρέμα με κοτρόνες να προεξέχουν από παντού. Δεν οδηγούσες. Απλά χοροπηδούσες πατώντας δεξιά-αριστερά και προσπαθούσες να μην σου πέσει η μηχανή. Μετά από μερικά μέτρα βλέπουμε κάποιον με κάτι ελαφρύ να προσπαθεί να ανέβει ένα μονοπάτι στην πλαγιά με ανάλογη μορφολογία. ΩΧ!!!!! Ούτε μέχρι την μέση δεν έφτασε. Όλοι μας (απ’ ότι μπόρεσα να διακρίνω από τα βλέμματα) παγώσαμε. Σιγά μην ανέβαινε εκεί πάνω το Dakar!!! Αυτό το πράγμα δεν έβγαινε. Εγκαταλείπω ΤΩΡΑ!! Όχι, λάθος, ευτυχώς, δεν ήταν αυτός ο δρόμος αλλά συνέχιζε ευθεία μέσα από τις κοτρόνες τις οποίες τώρα βλέπαμε με ανακούφιση πια. Τελικά ήταν δύσκολες οι άτιμες. Μου έφυγαν τα χέρια μέχρι να το βγάλω. Σκέψεις αποτυχίας περνούσαν από το μυαλό. Να πάρει, δεν έχω καλή φυσική κατάσταση. Και να, ξαφνικά κάποιος κάτω. Εγώ την τούμπα που μου αναλογεί, την έφαγα πριν σκεφτόμουνα και τσουπ, να και ο Μαρκέλος κάτω!! Δεν τρέχει τίποτα σηκώνεται και πάμε πάλι. Ευτυχώς κάποτε τελείωσε η πέτρα και βγήκαμε πάλι σε πατημένο χωματόδρομο. ΟΥΦ!!!

    Από εκεί και μετά πήραμε ρυθμό. Ξαναδημιουργήθηκαν νέα γκρουπάκια, εναλλαγές εντός και εκτός δρόμου τμημάτων και προσπάθεια να μην χαθούμε. Παραλίγο σε 2-3 διασταυρώσεις αλλά τελικά βρίσκαμε άκρη. Το πρώτο μισό της διαδρομής σηματοδοτήθηκε με την στάση ανεφοδιασμού στο χωρίο (δεν θυμάμαι το όνομά του). Οι περισσότεροι της παρέας επιλέξαμε να γεμίσουμε ρεζερβουάρ. Έπεσε και η σχετική πλάκα στο Dakar που δεν προνόησα να βάλω παραπάνω από την αρχή. Βέβαια το πρόβλημα ήταν ότι ο βενζινάς ήταν σε εκδήλωση που γινόταν στην πλατεία του χωριού αλλά πήγε κάποιος γείτονας και τον φώναξε ευτυχώς. Βενζίνη λοιπόν, λίγο νερό και λίγο σοκολάτα και φύγαμε για το δεύτερο μέρος.

    Δεν ξέρω πως, αλλά με κάποιον τρόπο με όρισαν ιχνηλάτη και με έβαλαν μπροστά. Δεν μπορώ να πω ότι ήταν και το καλύτερό μου. Είχα συνέχεια το άγχος ότι καθυστερούσα τον ρυθμό τους και προσπαθούσα να πάω γρηγορότερα αλλά το αίσθημα αυτοσυντήρησης μου όριζε τα όρια ρυθμού μου μέχρι εκεί που να μπορώ να αντιδράσω σωστά σε τυχόν στραβοτιμονιά ή απρόοπτο. Ένα μεγάλο κομμάτι με πολύ ΠΕΤΡΑ (κυριαρχούσε γενικώς στην διαδρομή). Πολύ ΠΕΤΡΑ σε σημείο που μερικές φορές οι μηχανές απλά πηδούσαν από κοτρόνα σε κοτρόνα. Πλάκα είχε αλλά εικόνες φρίκης περνούσαν από το μυαλό μου για τυχόν πτώση εκεί!!! Στο σημείο ελέγχου διορθώσαμε και το σετάρισμα των αναρτήσεων του Μαρκέλου ο οποίος τις ήδη σφιχτές του Adventure τις είχε στην σκληρή ρύθμιση και χοροπηδούσε σαν βατράχι. Πώς να μην πέσει στο πρώτο κομμάτι λοιπόν!!! Απορώ πως είχε φτάσει τόσο μακριά αλώβητος και με τα χέρια του στην θέση τους!!!

    Συνεχίζουμε λοιπόν και συνεχίζει και η πέτρα μαζί μας μέχρι που βγαίνουμε σε πατημένο χωματόδρομο. Ουφ, να χαλαρώσουμε και λίγο. Εκεί συναντάμε και τις πρώτες λασπούρες. ΩΧ!! Αφήνω να περάσουν οι άλλοι με πιο κατάλληλα λάστιχα και περνάω κι εγώ. Λασπούρες και σε άλλα σημεία αλλά τώρα του έχω πάρει τον αέρα. Εκεί όμως ήρθε η πρώτη ατυχία του γκρούπ. Λάστιχο μπροστινό και στάση για επιδιόρθωση με fast. Κάτι καταφέραμε και συνεχίζουμε. Ναι, αλλά ο ιχνηλάτης (εγώ) μάλλον είχε κουραστεί και ξέχασε να στρίψει σε μια διασταύρωση (την οποία είδε κι όλας!!). Κατάβαση μέσα σε πέτρα (τι άλλο?). Ίσιωμα και γκάζι. Πάλι γκάζι? Ε πάρε κάτι γούρνες βαθιές με λάσπη μέσα για να μάθεις. Αποτέλεσμα ένα χορευτικό δικό μου με παρτενέρ το dakarάκι μου προσπαθώντας εγώ να μην φύγω από την σέλα και αυτό να μην φύγει από το δρόμο. Τα καταφέραμε και οι δυο. Εκεί ξύπνησα (βοήθησαν και οι άλλοι) και ανακαλύψαμε ότι πήραμε λάθος δρόμο. Ξανά πίσω λοιπόν (SORRY παιδιά) και στάση για δεύτερο fast στο τρυπημένο λάστιχο.

    Το υπόλοιπο ήταν εύκολο. Ξέρετε τώρα. ΠΕΤΡΑ και λίγες λασπούρες αλλά με όμορφη διαδρομή μέσα από τα δέντρα. Δεν είχε μείνει και πολύ ακόμη. Δεν θέλαμε κιόλας άλλο. Ήμασταν κουρασμένοι και κυρίως ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟΙ. Αλλά ευτυχώς μπαίναμε στο χωρίο. Η ταβέρνα είναι δική μας πια.

    Τερματισμός και καταγραφή και σβήσιμο οι μηχανές. Ξαλαφρώνουμε από περιττά βάρη και αρχίζουν να πέφτουν οι παραγγελίες σχετικές με παιδάκια κλπ Δεν χρειάζεται περιγραφή. Νομίζω ότι τα έχετε ζήσει πολλές φορές.

    Επιστροφή παρέα με τον Μαρκέλο σε χαλαρούς ρυθμούς. Σε κάποια στιγμή μπήκαμε στον πειρασμό ακολουθώντας τον παράδρομο της εθνικής να συνεχίσουμε χώμα μιας και αυτός δεν είχε ολοκληρωθεί, αλλά επικράτησε η σωστή άποψη της εθνικής μιας και νύχτωνε και έβρεχε κιόλας. Πολύ χαλαροί ρυθμοί λοιπόν και επιστροφή μέσα στην βροχή στην Αθήνα.

    Η καλύτερη στιγμή της εκδρομής? Το καυτό ντούζ στο σπίτι μας. Έτσι δεν είναι Μαρκέλο?

    Σας κούρασα? Τι να κάνω? Μεγάλη η εκδρομή, πολλές οι εντυπώσεις. Όσοι δεν πατάτε χώμα δεν ξέρετε τι χάνετε. ΑΛΗΘΕΙΑ.

  2. #2
    HUSKY TE450 Το avatar του/της SeNNinhA
    Εγγραφή
    29/10/2002
    Μηνύματα
    2.019
    Ξέχασα...

    ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ σε όσους δούλεψαν για την οργάνωση
    και
    ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ στο Dakarάκι μου που με έβγαλε ασπροπρόσωπο για άλλη μια φορά.


    Α, και το επόμενο ΣΚ έχει το 0-300 Trail Ride. Ψήνεται κανείς?

  3. #3
    Ο Τρισμέγιστος Το avatar του/της Julius
    Super Moderator
    Εγγραφή
    13/05/2002
    Μηνύματα
    3.305
    Mpravo kai se esena Giannh, kalos xavales e??? ante na mazevomaste siga siga na kanonisoume kamia xalari laspo-volta

  4. #4
    δεν επέστρεψα
    Εγγραφή
    17/05/2002
    Μηνύματα
    640


    σας παρακαλώ κάποιος ας με τραβήξει από τα μαλιά

    (αφού αλλάξω τα ΛΙΩΜΕΝΑ λάστιχα μου)

  5. #5
    ..ο Μάγος.. Το avatar του/της wizard
    Εγγραφή
    06/06/2003
    Μηνύματα
    70
    Δέστε νέο ποστ - η απόλυτη ξεφτίλα.. (..μου βγήκε λίγο αλλιώς, για συνέχεια - thread αυτού του θέματος, οπότε το έκανα νέο θέμα!.. )

    Να πω εδώ, ότι ήθελα να πάω κι εγώ - αλλά..
    .."νάφε και μέμνασ' απιστείν.. Άρθρα ταύτα φρενών"..

  6. #6

    Thumbs up Συγχαρητήρια λοιπόν Γιάννη σε εσένα

    και τον Μαρκέλο και τον Kosdro. Αν τελικά κατάλαβα καλά το όλο σκηνικό πρέπει να ήταν πολύ ζόρικο...μπράβο ρε τρομοκράτες..ayrton σα να πορώθηκες ένα πράμα έτσι???

    Κρίμας ρε γαμώτο που δεν έχω τους μαμίσιους τροχούς στο dtaki!!!

  7. #7
    ..ο Μάγος.. Το avatar του/της wizard
    Εγγραφή
    06/06/2003
    Μηνύματα
    70
    Κρίμας ρε γαμώτο που δεν έχω τους μαμίσιους τροχούς στο dtaki!!!
    ΑΑΑΑΑΑΑΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ.. ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ! ΤΟ ΑΛΛΟ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ;..


    Ρε συ DIT, το μόνο χώμα που έχεις δει είναι για να πας στις ΜΑΡΙΚΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ, 25 μέτρα από την άσφαλτο (50 allez-retour... )

    ΟΥΡΤ! Κρυφο-αποτέτοιε.. (..super kotard.. )
    .."νάφε και μέμνασ' απιστείν.. Άρθρα ταύτα φρενών"..

  8. #8

    ΡΕ ΓΙΑΝΝΗ

    Κουράστηκα ρε φίλε μόνο που σε διάβασα!!!

    Είναι ωραία η ταλαιπωρία ρε μούτρο!!! Ασε δε πόσο ωραία είναι η χωματερή βόλτα με τον Μαρκέλο στην παρέα!!! Θυμάσαι πεφτούλοιους τι ωραία είχαμε περάσει;;;

    Το χώμα έχει την δική του χάρη και σας ζηλεύω γιατί βλέπετε μέρη που δεν τα βλέπουμε ποτέ εμείς!!!

    ΠΑΝΤΑ ΤΕΤΟΙΑ!!!!
    ΕΙΣΑΙ ΑΜΑΡΤΩΛΗ

  9. #9

    μωρή μεταλλαγμένη μπάμια...

    δεν σου απαντώ όπως σου αρμόζει διότι σέβομαι το πόστ του Γιάννη...

    ασωπή!!!

  10. #10
    ..ο Μάγος.. Το avatar του/της wizard
    Εγγραφή
    06/06/2003
    Μηνύματα
    70
    DIT-άακοοοο.. Πες αλεύριιιι..

    Το ALTER σε γυρεύει!

    (..γυρίζουν ένα σήριαλ με πέφτουλες, και σε θέλουν για πρωταγωνιστή.. ..ναι, ναι, θα παίζω κι εγώ.. .. )


    ΟΥΡΤ!

    και

    ΟΥΡΤ!
    .."νάφε και μέμνασ' απιστείν.. Άρθρα ταύτα φρενών"..

  11. #11

    ΟΜΟΡΦΕΣ

    εικόνες, πολλές γνωριμίες, αλληλοβοήθεια, σεβασμός!
    Η διαδρομή δεν ήταν δύσκολη (για trail ride) αλλά ήθελε να είσαι συγκεντρωμένος λόγω γρήγορων ρυθμών. Παραξενεύτηκα από την καλή οργάνωση και τα συγχαρητήριά μου σε έναν τύπο με x-trail nissan που οδηγούσε δαιμονισμένα και είχε άγχος μήπως μας ενοχλεί! Ωραία βόλτα και ευκαιρία για καινούριες γνωριμίες
    Ο Δρ. Δρακατώρ!

    Δεν πίνω γιατί οδηγώ!

  12. #12
    ο βασιλιάς της σκόνης Το avatar του/της Adventure-R
    Εγγραφή
    15/05/2002
    Μηνύματα
    158

    Να βάλουμε νέο post.

    Γιάννη πρέπει να δούμε βαθμό δυσκολίας και να ανοίξουμε νέο post. Έγώ ήδη ένοιωσα λίγο βαρύς... Σύν το ότι το Τ63 που φόραγα πίσω με πούλησε παντού εκτός από τη λάσπη. Θέλω να αλλάξω λάστιχο πίσω (το μπροστά που έβαλα έκανε ... €50!!!) - σήμερα/αύριο δηλαδή και είμαι μέσα για σχεδόν τα πάντα.

    ’σχετα από τα trail και ΣΚ έχουμε και χωμάτινοι νοιώθουμε άρα μπορούμε να κανονίσουμε off the record για όπου γουστάρουμε.
    Επίσης να κανονίσουμε κανένα καφέ "ΧΩΜΑΤΙΝΟΥ ΤΥΠΟΥ" για να βρεθούμε και με όλους όσους γουστάρουν τέτοια φάση μήπως και κανονίσουμε κανένα διήμερο ή τριήμερο...

    Τί λέτε?
    Μη φοβάσαι Θεέ, είμαι στο πλευρό σου.

  13. #13
    μπράβο παίδες.σας βλέπαμε που περνάγατε μπροστά από το περίπτερο στο χαιδάρι και σκεφτόμουνα να παρατήσω τους άλλους και να έρθω δικάβαλο.
    πολύ λαό είχε το trial,γέμισε η καβάλας εντούρο πρωινιάτικα.
    Cars are road furniture!!!!

  14. #14
    HUSKY TE450 Το avatar του/της SeNNinhA
    Εγγραφή
    29/10/2002
    Μηνύματα
    2.019
    α) Εγώ λέω να δοκιμάσω και το άλλο Trail Ride (0-300) την Κυριακή αν και μάλλον θα είναι λίγο πιο ζόρικο. ’ΛΛΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΕΑ?

    β1) Δώσε στα Τ63 άλλη μια ευκαιρία γιατί πιστεύω ότι έφταιγε κατά πολύ η ρύθμιση της ανάρτησής σου για την κακή συμπεριφορά τους. Τώρα ξέρεις τι να κάνεις....

    β2) Δεν είσαι και τόσο βαρύς. Ελαφρύτερος απο εμένα είσαι απλά είσαι ψηλότερος και δυσκολεύει αυτό σε κατσικόδρομους. Αν ρυθμίσεις και τις αναρτήσεις όπως είδες στο τέλος θα έχεις άλλο μηχανάκι και δεν θα σε κουράσει τόσο. Οι αναρτήσεις είναι το κλειδί και εγώ ζηλεύω τις δικές σου. Αλλάζουμε?

    γ) Για ότι κανονιστεί είμαι μέσα. Απλά δεν ξέρω την περιοχή για να προτείνω διαδρομές. Julius help.

    δ) Καφεδάκι παίζει ούτως ή άλλως. Λέτε πότε?

    Ε) ΟΙ ΧΩΜΑΤΕΡΟΙ ΤΟΥ SITE ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΟΥΝ ΑΜΕΣΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΔΗΛΩΣΟΥΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ ΓΙΑ ΧΩΜΑΤΙΝΕΣ ΕΞΟΡΜΗΣΕΙΣ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΠΑΡΕΙ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΗΚΩΣΕΙ
    Όχι τίποτε άλλο αλλά θα αρχίσουν να μιλάνε πάλι οι σκυφτούληδες....

  15. #15
    HUSKY TE450 Το avatar του/της SeNNinhA
    Εγγραφή
    29/10/2002
    Μηνύματα
    2.019
    Τα σημεία όπου χάθηκα. Εντελώς βλακωδώς θα έλεγα και στα δύο. Τι σκεφτόμουνα εκείνη την ώρα....


    Κάντε click στην εικόνα για μεγαλύτερο μέγεθος. 

Όνομα:	χασιματα.jpg 
Προβολές:	225 
Μέγεθος:	33,9 KB 
ID:	293

Σελίδα 1 από 2 12 ΤελευταίοΤελευταίο

Παρόμοια θέματα

  1. Περί ατυχημάτων… με τα δικά μου μάτια
    από ΓΙΑΓΙΑ ΑΡΚΟΥΔΑ στο forum Ιστορίες του δρόμου
    Απαντήσεις: 8
    Τελευταίο μήνυμα: 14/06/2011, 12:11
  2. Ειδα το χαρο με τα ματια μου....
    από ela ela στο forum Στραβά κι ανάποδα
    Απαντήσεις: 8
    Τελευταίο μήνυμα: 30/03/2006, 15:07
  3. ο κοσμος με τα δικα μου ματια...
    από ΓΙΑΓΙΑ ΑΡΚΟΥΔΑ στο forum Αναζητήσεις, σκέψεις & προβληματισμοί
    Απαντήσεις: 25
    Τελευταίο μήνυμα: 02/04/2005, 23:09
  4. Η ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΜΑΤΙΑ
    από ΓΙΑΓΙΑ ΑΡΚΟΥΔΑ στο forum Off topic
    Απαντήσεις: 80
    Τελευταίο μήνυμα: 07/05/2004, 16:16
  5. τρελαθήκατε με το 1o trail ride?????
    από DIT στο forum Αγωνιστικά νέα
    Απαντήσεις: 3
    Τελευταίο μήνυμα: 16/01/2004, 17:15

Κανόνες δημοσιεύσεων

  • Δεν μπορείτε να ανοίξετε νέο θέμα
  • Δεν μπορείτε να απαντήσετε
  • Δεν μπορείτε να επισυνάψετε αρχεία
  • Δεν μπορείτε να επεξεργαστείτε τα μηνύματά σας
  •  
  • Ο κώδικας ΒΒ είναι ΟΝ
  • Τα smilies είναι ΟΝ
  • Ο κώδικας [IMG] είναι OFF
  • Ο κώδικας [VIDEO] είναι OFF
  • Ο κώδικας HTML είναι OFF